Δευτέρα, 12 Μαΐου 2008

Το πνεύμα του μαυραγορίτη.

Δεν έβαλα βενζίνη, όχι επειδή δεν βρήκα κάποιο ανοικτό βενζινάδικο -ήταν ανοικτό το πρώτο που βρήκα στην γειτονιά μου βγαίνοντας απ'το σπίτι μου και είχε μόνο 4 αυτοκίνητα μπροστά μου-, αλλά επειδή σιχάθηκα.
Είχε τιμή 1.32 Ευρώ το λίτρο.
Αυτός ο άνθρωπος , ζεί από μας, που βάζουμε κάθε μέρα βενζίνη και έφτασε μια διήμερη απεργία των βυτιοφόρων για να ανεβάσει ανενδίαστα την τιμή 20 λεπτά.
Προφανώς δεν είναι ο μόνος, γι'αυτό και δεν έχει έννοια να αναφέρω ποιός είναι, ούτε σημαίνει ότι θα αντέξω περισσότερο από βδομάδα να μη ξαναβάλω βενζίνη σ'αυτόν, αλλά σήμερα τον κοίταξα και μου θύμισε τον Αρτέμη Μάτσα στον ρόλο του λαδέμπορα στην κατοχή.
Πως γίναμε έτσι. Κοιτάς και βλέπεις γύρω σου έτοιμα κοράκια να σε ξεσκίσουν, να σου πιούν το αίμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: